Muziekconcours

Muziekconcours

Aanstaande zaterdag ga ik met het vrouwenkoor Lilyleaves meedoen aan het muziekconcours op Schiermonnikoog. Ik vond het altijd lachwekkend een wedstrijd in muziek. Hoe kun je spreken van winst of verlies als het om muziek gaat? Het is toch de persoonlijke smaak van de jury wie de winnaar wordt? In ieder geval is mijn favoriet bij het Songfestival nooit het winnende lied! Of zit het toch anders? Ik ga het beleven.

Het koor heeft er veel zin in. Ze hebben een commissie benoemd voor de organisatie van de dag. Die denkt na over welke boot we nemen, waar we eten en vooral: wat doen we aan! Gezellige dingen dus.

Aan het concours zijn ook serieuze criteria verbonden. Zo wil men de bladmuziek hebben van het gezongen repertoire. Daar schrok ik van. Mijn werkwijze is anders dan die van de ziende koordirigent. Ik studeer de muziekstukken auditief in met het koor. Dat heeft als voordeel dat het luisteren naar elkaar veel beter wordt ontwikkeld. De aandacht wordt niet afgeleid door het geritsel van papier of het staren naar de noten (die ze eigenlijk ook niet kunnen lezen).

Met veel plezier maakte ik arrangementen die dus niet op papier staan. Of iemand de juiste noot zingt is daardoor niet te controleren. Na een telefoontje wilde de organisatie voor ons gelukkig een uitzondering maken. We zijn overeengekomen dat wij voor Lilyleaves alleen de songteksten aan hoeven te leveren. Fijn dat ze zo flexibel met hun eigen voorwaarden omgaan!

En dat een uitzonderlijke werkwijze ook tot mooie resultaten kan leiden, laten we zaterdag horen.

Misschien is het ook wel een eyeopener voor de organisatie. Lekker achterover zittend luisteren en niet hoeven turen.

Muzieknotenzorg

Muzieknotenzorg

Laatst las ik in een artikel over werk en inclusie dat slechts 30% van de blinden en slechtzienden in Nederland betaald werk heeft. Laat staan een vast contract. Daar schrok ik van. Zeker omdat er veel gedaan wordt aan re-integratie en het aanpassen van de werkplek. Ook zijn er quota verplicht gesteld om arbeidsgehandicapten in dienst te nemen. Aan het aantal blinde werklozen af te meten is deze ondersteuning niet heel effectief.

Een aantal jaar geleden werd mij een traject aangeboden dat mijn kansen op de arbeidsmarkt zou kunnen vergroten. Met beide handen pakte ik deze hulp aan. Wie weet kon ik met nieuwe vaardigheden meer werk genereren. Leuk!

Over mijn hulpvraag hoefde ik niet lang na te denken. Ik hoopte op hulp die speciaal op mij van toepassing zou zijn om mijn vak nog beter te kunnen uitvoeren. Dus op de vraag ‘wat heb je nodig’, antwoordde ik: een muzieknoten-voorleeshulp. Dat is iemand die iedere week een uur noten komt voorspelen en noten kan noteren. Voor mij belangrijk om op de hoogte te blijven van vakliteratuur, nieuwe methodes voor leerlingen en natuurlijk om inspiratie op te doen.

De medewerkers bij ‘de instanties’ hadden nog nooit gehoord van deze hulpvraag. Ze konden me dan ook niet helpen aan mensen die daarvoor zijn gecertificeerd. Hun aanbod bestaat uitsluitend uit wat ze zelf denken dat goed voor mij is. Wat ze wel voor me konden regelen: begeleiding bij het stellen van doelen. Controleren of de doelen behaald worden. Een loopbaantraject. Een jobcoach. Een competentietest. Een snuffelstage. Zelfs een werk-fit traject!

Dat ging me te ver. Ik kan zelf de wekker zetten, heb drie kinderen grootgebracht en het ontbreekt mij niet aan werklust. Ook kan ik mijn eigen doelen stellen. Van het geld dat instanties en ondersteunende bedrijfjes aan mij als gehandicapte hebben verdiend, had ik heel wat uurtjes muzieknotenzorg kunnen inkopen.

Onlangs heb ik een mooie deal weten te sluiten. Een collega koordirigente wil graag arrangementen hebben voor haar koor. Ik maak ze speciaal op maat en zij schrijft ze uit. Zo kan het koor lekker zingen en ik naar harte lust arrangeren. Op het Centrum voor de kunsten waar ik tegenwoordig werk, kan ik iedere week het resultaat beluisteren. Goed geregeld!!!

Koorworkshop – een belevingscadeau

Koorworkshop – een belevingscadeau

header

Iedereen beleeft plezier aan zingen. Zeker als je voor het eerst met pianobegeleiding zingt, zul je daar enorm van genieten.

De koorworkshop is bedoeld voor groepen vanaf zes personen. Muziek maken, zingen met elkaar is goed om eens even lekker te ontspannen. Het is bewezen dat de bloeddruk tijdens een kooravond daalt. Je zult je verbazen hoe snel je het zingen oppakt.Plezier maken en tijd voor eens lekker de slappe lach horen bij deze workshop. De pauze is om bij te kletsen en iets te drinken. Na afloop een borrel? Dat bepalen jullie zelf.

Ik kom bij jullie thuis of op een nader uit te kiezen locatie. Indien er geen piano aanwezig is, neem ik zelf een keyboard mee.Prijs vanaf €200,- Dat is voor een groep van 8 personen slechts €25,- per persoon

Prijs vanaf €200,-
Dat is voor een groep van 8 personen slechts €25,- per persoon.

Neem contact op voor de mogelijkheden.
Corinne Staal 06 44 868 171

Kerstconcert Krystreizgers

Kerstconcert Krystreizgers

flyer krystreizgers

Met: Klaas de vries, Marijke Rodenburg, Tsjamme Overal, Frederike Kleefstra

U unt van het kerstconcert van Krystreizgers genieten op de volgende locaties en tijdstippen:

12 december 15.00 uur Dronryp ‘de Âlde Wite’reserveren: jj.fokkema@hetnet.nl
16 december 20.00 uur Dorpshuis Ried reserveren: info@dorpshuisried.nl
17 december 20.00 uur Kerk Swichum reserveren: info@kerkjevanswichum.nl
19 december 15.00 uur Nicolaaskerk Cornjum reserveren: bobdeboer@pinupsanddowns.com
23 december 20.00 uur Schalsum huisconcert reserveren: wintermf@xs4all.nl
24 december 20.00 uur Kerk Ferwoude reserveren: reserverenpcgaastferwoude@gmail.com

Live zingen bij It Toanhûs in Joure

Aanstaande donderdag gaan we de laatste keer Online met Jan en Cor !
We willen er wat bijzonders van maken en nodigen jullie daarom uit om naar It TOANHUS in Joure te komen en LIVE met ons mee te zingen.

Kon. Julianalaan 3, 8501 HL Joure
Centrum voor de Kunsten It Toanhûs, Gebouw Brede School.

We willen graag samen met jullie het seizoen zingend en swingend afsluiten, buiten op het plein van It Toanhûs. Dit zal ook worden gestreamd.
Leuk om elkaar voor de vakantie nog even te ontmoeten, uiteraard Corona-proof en op afstand !
We hopen dat we het komende seizoen weer zoals vanouds lekker met elkaar kunnen zingen.

As donderdag avond dus, aanvang 20.30 uur, het duurt ongeveer 45 min.

De nummers die we gaan zingen zijn :
Love me tender
Gabriella’s liet
Love shine a light
Viva la vida !
Somewhere only we know
Eternal flame

En …Samen sterk! Om te oefenen hier de link op Youtube.
Samen sterk

De songtekst vind je hieronder.

Print je teksten uit en neem ze mee, het is gratis dus iedereen is van harte welkom!

Samen Sterk – Corinne Staal en Jannie Brandsma

Couplet 1
Met een hopeloos gevoel
word ik wakker elke nacht
Alle dagelijkse dingen zijn me vreemd.
Ik ben zo bang dat het nooit terug komt
Wat ik ooit heb opgebouwd.
Geleidelijk mijn levenslust afneemt

Couplet 2
Alle straten zijn te stil
De afstand is zo groot
En een digitale afspraak saai en kil
Ik ken me zelf niet meer terug
Met de dreiging van gevaar
Onzichtbaar ingeslopen om ons heen

Pre chorus
Ergens van binnen
Diep in mijn hart
Hoor ik het zingen
Een nieuwe start

Refrein
Samen sterk
Gaan we door
Maak een plan en ga er voor
Kom begin
Geloof er in
Het komt als je het doet
Ga naar buiten in de wind
Lopen tot je ziel weer zingt
Hopen en geloven dat de liefde overwint

Couplet 3
Met een mondkapje verplicht
Kan ik jou niet meer verstaan
Ik mis de zo vertrouwde lach op je gezicht
Maar er komt ooit weer een dag
Dat de lucht weer open breekt
Dat je alles wat je wilt omarmen mag

Pre chorus

Refrein

Pre chorus 2

Wij komen hier samen uit
Wij komen hier sterker uit
Beter uit

Refrein

Beeldomdenker

Gisteren hoorde ik op het nieuws dat medeburgers met een lichamelijke beperking nog steeds niet volop mee kunnen doen aan het openbare leven. Naast obstakels in het verkeer worden ze nagestaard of niet voor vol aangezien. Hoogste tijd voor een blog over beeldomdenken.

We mogen weer! De treinen stromen weer vol, we gaan erop uit. Dan besef ik weer hoe blij ik ben met mijn geleidehond. Voor de meeste mensen is het vanzelfsprekend om zelfstandig ergens naar toe te gaan. Nou, voor mij ook!

Vijf jaar geleden werd het VN-verdrag over toegankelijkheid en rechten van de mens ondertekend. Nu brengt het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) een rapport uit met de veelzeggende titel Lang niet toegankelijk. De titel slaat niet alleen op hindernissen als stoepranden, drempels of andere obstakels. Het blijkt ook dat mensen met een beperking worden nagestaard, niet voor vol worden aangezien of bot worden behandeld.

Als kind had ik een enorme hekel aan de witte stok met de rode streepjes. Tsja, vraag ik me nu af, hoe is dat toch gekomen? In de jaren vijftig en zestig werden mensen met zichtbare beperkingen stumpers genoemd. Voor hen was het beter om in een internaat te wonen. Men dacht echt dat dat beter was voor iedereen. Een kind met een handicap werd toen aangeduid als een ‘ongelukkig’ kind. Als ik daar nu aan terugdenk, heb ik gevoelens van plaatsvervangende schaamte. Wat moet dat naar geweest zijn voor ouders en kinderen.

Bij ons thuis werd er in mijn geval niet gesproken over handicaps. Ik was als iedereen en dat heeft me ver gebracht. Een echte blinde was iemand met een donkere bril en een stok. Dus stelde ik een hulpmiddel zo lang mogelijk uit. Als opgroeiend kind had ik het gevoel dat het beter was om een handicap te verzwijgen. Zou ik er aandacht voor vragen, dan werd dat misschien aanleiding voor een uithuisplaatsing naar een blindeninstituut. En daar kon wat mij betreft geen sprake van zijn!

Veel mensen vinden gebruikers van hulpmiddelen nog steeds zielig, niet in staat om te werken, niet in staat een gelukkig leven te hebben. Dat beeld klopt natuurlijk niet. Het hulpmiddel helpt je om zo prettig mogelijk te leven, om gewoon mens te zijn. Het heeft me zelf ook veel tijd en verdriet gekost om het zo te zien. Beeldvorming veranderen gaat nu eenmaal langzaam.

Hierbij mijn oproep aan iedereen. Bekijk het eens van een andere kant. Zie je iemand met een stok, in een rolstoel of met een hond, dan zie je iemand die (net als iedereen) bezig is te leven, bezig is met werk, sport, vrienden, enzovoorts. We doen ouders van gehandicapte kinderen een groot plezier met deze andere blik. Zij kunnen hun kinderen zonder schaamte opvoeden tot leuke jonge mensen. En die jonge mensen kunnen zich ontplooien in een maatschappij waarin iedereen een plek heeft.